Śliwki w occie

To kolejny przepis z mojej ulubionej książki o przetworach, o której już wspominałam. A że wciąż jest dobra pora na przetwory, to wzięłam się tym razem za śliwki na zimę.

Potrzebne są:
Kilogram śliwek, najlepiej węgierek
Ok. 5 szklanek octu jabłkowego
Ok. 14 łyżek cukru
4 łyżeczki soli
Liście laurowe - 6-8
Ziele angielskie - kilka/kilkanaście
Pieprz w ziarnach - kilka/kilkanaście
Słoiki

Śliwki nakrawamy tak, aby wyjąć pestki, ale żeby ich nie rozpołowić, i układamy w słoikach.

Ocet zagotowujemy i gdy jest już lekko przestudzony, zalewamy nim śliwki - tak, aby je przykryć całkowicie. Wtedy przychodzi pora na pasteryzowanie, ale od dłuższego czasu nie robię już tego jak kiedyś w garnku z wodą (koszmarna, długotrwała i u pierdliwa robota), tylko w piekarniku. Wstawiamy do piekarnika, ustawiamy temperaturę na 130 stopni i gdy piekarnik osiągnie już tę temperaturę, to zaczynamy odliczać godzinę. Po tym czasie można bezpiecznie schować śliwki do spiżarni lub do szafki (jak na zdjęciu - śliwki świetnie się dogadują z innymi przetworami na zimę!).

Z kilograma śliwek (minus kilka zjedzonych węgierek, co brzmi trochę jak z filmu o Hannibalu L.) wyszło mi sześć, niedużych słoiczków. I myślę, że bez problemu do octu można by też dodać trochę goździków...

Pieczone pomidory

A o tych pomidorach już wspominałam wcześniej... tutaj.

Pieczone czerwone pomidory wzięły się z Gotuje, bo lubi i są rewelacyjne! Juz widzę całą masę możliwośći ich wykorzystania - do bruschetty na śniadanie, do makaronu (tak, tak - z pesto!), czy do sałatki z polędwiczką i szpinakiem....

Piekarnik nagrzałam do 180 stopni, a w międzyczasie pomidory umyłam, przekroiłam na połówki i wykroiłam zielone fragmenty. Ułożyłam je "brzuszkami" do dołu na blaszce przykrytej papierem do pieczenia, posypalam ziołami (oregano), odrobiną ostrej węgierskiej papryki, świeżo zmielonym pieprzem zielonym i polałam oliwą.

Temperaturę zminiejszyłam do 130 stopni i wtawiłam pomidory na jakies 3 godziny (były dość duże).

Upieczone juz pomidory przełożyłam do słoiczków, do każdego wycisnęłam duży ząbek czosnku, wpakowałam trochę liści bazylii i gałązkę rozmarynu i posypalam uprażonymi ziarnami słonecznika. Całość zalałam oliwą i wstawiłam do lodówki... I tylko czekam, kiedy je spałaszować!!!

Jabłka z malinami na kruchym cieście zapieczone pod piankową kołderką

No i nie wyszło.... Miała być szarlotka z bezą z White Plate , a wyszły... no właśnie... jabłka z malinami na kruchym cieście zapieczone pod piankową kołderką. Tak bym to określiła. Do przepisu oryginalnego mam trochę zastrzeżeń (chociaż na ogół uwielbiam White Plate), ale na szczęście wszystko było bardzo smaczne, więc raczej nie ma co się czepiać ;)

Po pierwsze potrzebne są poniższe składniki:

Na kruchy spód (ale moim zadniem wyszło go stanowczo za mało):
100 g masła
80 g cukru pudru
2 żółtka
160 g mąki

Na środek:
700 g jabłek (ja miałam niecały kilogram)
trochę wody
1 łyżeczka cynamonu
1 łyżeczka przyprawy do piernika
miód, najlepiej gryczany (w przepisie oryginalnym był cukier, ale miód gryczany smakuje zdecydowanie lepiej!)
dżem malinowy
maliny

Na piankę:
2 białka
ok. 2 łyżki cukru pudru

 

Zaczęłam od ustawienia piekarnika na 180 stopni i przygotowania jakbłek. Umyte pokroiłam w średnią kostkę (oczywiście bez obierania), wrzuciłam na patelnię, podlałam połową szklanki wody i przykryłam, aby się dusiły na dość dużym ogniu.

Oddzieliłam białka od żółtek i do miski  zżółtakmai dodałam wszystkie składniki na kruche ciasto. Dałam jednak więcej mąki niż w przepisie, a ciasto i tak było mało kruche i zbyt mało go było, jak na wyłożenie proponowanej tortownicy o średnicy 24-26 cm. tzn. starczyło, ale tylko na sam spód, bez rantów. I jednak schłodzenie wyrobionego już ciasta w tym wypadku byłoby dobrym pomysłem...

Tak czy siak wyłożyłam blaszkę ciastem, ponakłuwalam widelcem i wstawiłam na ok 20 minut do piekarnika, żeby się przypiekło.

Do miękkich jabłek dodałam w tym czasie przypraw i miodu i zaczełam odparowywanie ich, aż do uzyskania konsystencji brązowawej paćki (pięknie pachnącej paćki, żeby nie było...).

Gdy kruchy spód zbliżał się do stanu oczekiwanej złocistości, ubiłam białka z cukrem pudrem na bardzo sztywną pianę. Gdy wyjęłam podpieczony spód, zrobiłam już wszytsko zgodnie z przepisem - posmarowałam ciasto dżemem malinowym, ulożyłam na tym maliny (ze średnim zagęszczeniem), potem ułozyłam paćkę jabłkową, a na sam wierzch - delikatnie szpatułką - pianę z białek.

Piekłam ok. 25 minut, aż pianka zrobiła się brązowawa.W "szarlotce" według przepisu była jeszcze kruszonka, ale stwierdziłam, że jednak co za dużo, to niezdowo. I chyba słusznie, bo inaczej ten deser miałby jeszcze dłuższą nazwę - Jabłka z malinami na kruchym cieście zapieczone pod piankową kołderką z kruszonką....

Piersi kurczaka z wasabi i imbirem

Nie bardzo lubię piersi z kurczaka, więc kiedy juz przychodzi mi je jeść, bardzo wysilam swoje komorki mózgowe do wymyślenia jakiejś nowej wersji tego potwornie nudnego kawałka drobiu. Tym razem postanowiłam wkroczyć w nieco bardziej orientalne smaki, bo w lodówce zostało trochę wasabi i imbiru z weekendowego ucztowania przy sushi.

Piersi kurczaka rozkrojone na 4 części ułożyłam w formie do pieczenia i potraktowałam małą ilością oliwy z każdej strony. Z wierzchu posmarowałam je cienką warstwą wasabi.

Piersi obłożyłam z wierzchu plasterkami imbiru.

Całość zalałam przygotowanym wcześniej sosem - kubek jogurtu, świeżo mielony pieprz, sok z połowy cytryny, ostra papryka w proszku (przywieziona z Węgier) i kurkuma.

Tak przygotowane piersi piekłam 35 minut w ok. 200 stopniach.

Do kompletu były duszone warzywa - przesmażone na oliwie cebulę i czosnek dusiłam razem z puszką pomidorów, pokrojoną cukinią i odrobiną świeżej bazylii.

Bardzo czosnkowe pesto z liści rzodkiewki

Nie lubię marnować jedzenia. Dlatego kiedy ostatnio kupiłam pęczek rzodkiewki z pięknymi, okazałymi liśćmi, zaczęłam sie zastanawiać, jak można je wykorzystać. Wujek Google jak zawsze okazał się pomocny i otworzył przede mną wrota nieskończonych możliwości kulinarnego zaanektowania liści rzodkiewki! Zupa, smażone liście w cieście naleśnikowym i mnóstwo mnóstwo innych!

Do mnie jednak najbardziej przemówił pomysł na rzodkiewkowe pesto... Połączyłam w jedno dwa fantastyczne przepisy - jeden stworzony przez Anię od polskich truskawek, a drugi przedstawiła na swoim blogu Bea w kuchni.

Na swoje pesto zużyłam:
- liście z jednego pęczka rzodkiewek
- opakowanie pistacji (ok. 120g)
- ziarna słonecznika (tyle, ze przykryły dno patelni o średnicy ok. 20 cm)
- pęczek szczypiorku
- 4 ząbki czosnku (było bardzo czosnkowe)
- garść startego sera pecorino romano (przywieziony przez rodziców z Włoch... pycha!)
- sól i pieprz
- oliwa

Zaczęłam od wyłuskania pistacji i utłuczenia ich w moździerzu (nowy zakup kuchenny :-) ). Uprażyłam też ziarna słonecznika i umyłam liśćie rzodkiewki, żeby pozbyć się możliwie najwięcej piachu... Posiekałam wstępnie liście i szczypiorek (warto się do tego przyłożyć, bo potem może być ciężko wszystko zblendować). Dorzuciłam ząbki czosnku pokrojone na kilka części, pistacje i słonecznik, starty ser, zalałam oliwą (około 3 łyżek) i zaczęłam miksować. Potem dodałam więcej oliwy, aby miało wszystko ładną, oczekiwaną konsystencję.

 

Pesto wyszło bardzo czosnkowe i oczywiście nie pozwliłam  mu długo czekać na konsumpcję ;-) już następnego dnia zorganizowałam kolecję z okazji powrotu z wakacji rodziców i babć. W roli głównej było razowe spaghetti z moim pesto i pieczonymi pomidorami ( kolejny rewelacyjny przepis z bloga Gotuje, bo lubi) oraz z pieczonymi polędwiczkami. Było bosko!

 

typowy lunch w Brukseli

Kto był w Brukseli i nie zjadł prawdziwego brukselskiego rarytasu - FRYTEK - ten... nie był w Brukseli!

Frytki muszą pochodzić z Chez Antoine na Place Jordan i być z sosem (jednym z tysiąca...:-). Radzę wziąć małą porcję, nawet jak jest się bardzo głodnym. Można je jeść w pobliskim barze popijając belgijskim piwem (bardzo pasuje do tego Vedet lub zwykłe Leffe) lub tuż obok w Parc Leopold - z widokiem na kaczki!

inna kolacja w Strasburgu

Kiedy jest się gdzieś, gdzie zazwyczaj się nie bywa, można iść do knajpki i posmakować lokalnych specjałów. Można też iść do sklepu i pokontemplować lokalne smaki w jakims zacisznym miejscu...

croissanty, suszona kiełbasa (ostra!), ser kozi, ser żółty z Alzacji
Planteur Punch (piękna etykieta!) i San Pellegrino
świetna książka
Strasburg, czerwiec 2013

letni lunch w pracy

Nie trzeba wcale wiele zachodu, aby zjeść coś smacznego na lunch. Czasem, zwłaszcza gdy jest upał, stanie orzy garnkach jest ostatnią rzeczą, na którą można się dobrowolnie zgodzić.

Ten prosty lunch to 4 kromki chleba razowego, plasterki pieczonego schabu, kozi serek do smarowania, rukola i oczywiście symbol pierwszej połowy lata - TRUSKAWKI!

zupa pomidorowa dla leniuchów

Do garnka wrzucam dwie puszki pokrojonych pomidorów i zaczynam gotować na wolnym ogniu. Jednocześnie obok, na patelni, na odrobinie oliwy przesmazamy posiekaną cebulkę - ja lubię pokrojoną w piórka. 

Gdy cebula będzie ładnie zrumieniona na brązowo, dokładam ją do gorących pomidorów - razem z oliwą, na ktorej się smażyła. Doprawiam je pieprzem i jeszcze chwilę podgrzewam.

Nalewam do miseczek, wrzucam do środka posiekaną bazylię (ilość wedle uznania) oraz pokruszoną lub pokrojoną mozzarellę.

Podaję z chlebem przypieczonym w tosterze i natartym ząbkiem czosnku. 

Oczywiście bardzo łatwo taką zupę zrobić ze świeżych pomidorów, zwłaszcza w sezonie pomidorowym, kiedy ceny pomidorów nie odstraszają za bardzo.

Konfitury malinowe

W letnim szale owocowo-warzywnym zdarza kupić mi się za dużo. I tak właśnie było ostatnio, gdy kupiłam mnóstwo czereśni i jeszcze maliny. Oczywiście maliny (moje ulubione owoce) pozostały nietknięte i zaczęly powoli zbliżać się do stanu zepsucia.

Postanowiłam więc wykorzystać je na konfitury - takie na szybko, do zużycia niemal od razu.
Przepis, a raczej inspiracja pochodzi z tej książki (bardzo się sprawdza, chociaż to książka kupiona za 9,99 w Biedronce :) ).

Proporcje zaproponowane tutaj to 1kg cukru na 1kg malin. Ale moim zdaniem to trochę przesada. Lepiej dodać mniej cukru.

Maliny zasypałam na noc cukrem, miały puścić sok, ale nie puściły... Więc po prostu wrzuciłam je na rozgrzaną patelnię. Zalałam dwiema łyżkami whisky (może być brandy lub coś podobnego). Przez moment smażyłam na dużym ogniu, potem około 10 minut na małym i znowu chwilę na dużym. Wtedy soku zrobiło się duuużo :)

Smażyłam, aż uzyskałam pożądaną konsystencję. I przełożyłam gorącą do wyparzonych słoiczków, które przez dzień stały do góry nogami. Voila! Ot i całość :)

Dobra Żona czyli ciasto jogurtowe z morelami

Męża zawiozłam na męski wieczór gry w pokera i uzyskany w ten sposób wolny czas w magiczny sposób zamieniłam w czas zajęty - trzeba było zrobić zakupy, a mi od rana chodził po głowie przepis z bloga Make Life Easier na jogurtowe ciasto z morelami: http://www.makelifeeasier.pl/gotowanie/prosty-przepis-na-jogurtowy-placek-z-morelami

Przepis jest faktycznie prosty, bardzo podobny do tego, który już nie raz robiłam :-) ale jako że jestem na diecie, powstrzymałam się od dodania białej czekolady (chociaż kusiło, bo tego składnika jeszcze do ciasta żadnego nie dodawałam).

Potrzebne jest:
trochę moreli - garść duża
200g cukru
250g mąki (użyłam bezglutenowej, kolejny eksperyment, mam nadzieję, że będzie udany, bo mąka bezglutenowa w kruszonce na crumble się nie sprawdziła...)
4 jajka
Kubek jogurtu
Ten sam kubek oleju
Łyżeczka proszku do pieczenia
Cukier waniliowy
Otarta skórka z cytryny
Szczypta soli

Odrobina masła do wysmarowania blachy
Papier do pieczenia do wyłożenia tejże blachy (bardzo sprytny myk! - świetnie się trzyma papier lachy)
Blacha (u mnie 40x24cm)

Umyte, pokrojone w ćwiartki morele bez pestek trzeba ułożyć na dnie blachy wysmarowanej masłem i wyłożonej papierem.

Jajka utarłam z cukrem i cukrem waniliowym. Potem dodałam jogurt, olej, skórkę z cytryny i wymieszałam. W następnym etapie przesiałam mąkę z proszkiem do pieczenia i odrobiną soli. Po wymieszaniu wylałam wszystko na morele i wstawiłam do piekarnika - 180 stopni C, 45 minut.

Potem odstawia się na kratkę do wystudzenia i podaje posypane cukrem pudrem... Mam nadzieję, że będzie pycha! No i... Mąż będzie zadowolony ;-P

PS No i mąż był zadowolony... tak bardzo, że nie zdążylam zrobić zdjęcia ciacha posypanego cukrem pudrem...

PS 2 Mąka bezglutenowa sprawiła, ze ciacho bylo dość suche - chyba trzeba wymyśleć jakiś patent na uzywanie tej mąki.

Ciasteczka bananowo-owsiane

Czy słodnie musi być grzeszne, czy może być zdrowe? Otóż może to drugie i nie musi tego pierwszego!

Wystarczą dwa dojrzałe banany (im bardziej dojrzałe, tym lepiej), szklanka płatków owsianych, widelec i piekarnik :-)

Obrane banany rozgnaitamy widelcem, nie musi by idealnie rozciapany, ale przyzwoicie. Dodajemy do bananowej papki szklankę płatków owisanych i mieszamy. Ewentualnie możemy dorzucić i wmieszać rodzynki, suszoną żurawinę, wiórki kokosowe, płatki migdałowe, rozgniecione orzechy - słowem - co kto lubi!

Na papierze do pieczenia formujemy ciastka i wstawiamy na 15 minut do piekarnika rozgrzanego do 180 stopni C.

Gotowe ciastka są lekko miękkie, słodkie same w sobie i smakują nawet osobom nie bedącym fanami zdrowego odżywiania. A przepis pochodzi stąd: http://pinterest.com/pin/385057836860915686/